วันพฤหัสบดีที่ 11 มิถุนายน 2558 เวลา 06.30 น. ผมมีนัดกับเพื่อนพ้องน้องพี่ตำรวจสระแก้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งตำรวจ สภ.เขาสิงโต โรงพักระดับตำบลเล็ก ๆ มีที่ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านแก้ง อ.เมือง จว.สระแก้ว เป็นโรงพักหนึ่งในสองแห่ง ของจังหวัดสระแก้ว ที่ยังมีหัวหน้าโรงพักเป็นระดับรองผู้กำกับ (แต่ถูกกำหนดให้เรียกว่า “สารวัตรใหญ่”…..งง อะดิ !) ซึ่งสารวัตรใหญ่ของที่นี่เป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นพี่ผมเองครับ พ.ต.ท.การุณย์ เกษมราษฏร์ (นรต.39) นอกจากนั้นก็ยังมีท่านรองผู้บังคับการ พ.ต.อ.ชัยรัตน์ ศรีเอี่ยม (นรต.35) และผู้นำท้องถิ่น นายกอบต.บ้านแก้ง ท่านนายกไพโรจน์ เที่ยงธรรม แกนนำมวลชน กลุ่มนักปั่นจักรยาน เมื่อนับรวมกับพี่น้องตำรวจของผมแล้ว นับไปนับมา นับซ้ำบ้าง นับมั่วบ้าง ก็เกือบ ๆ 30 คันเห็นจะได้
ครับ เรานัดกันมาปั่นจักรยาน ….กีฬาที่กำลังอยู่ในกระแสขณะนี้ ซึ่งใครไม่ปั่น ถือว่าเชย จริง ๆ นะ…..การปั่นของเราไม่ใช่แค่ปั่นออกกำลังกายทั่วไปธรรมดา แต่เป็นการปั่นที่ได้ทั้งออกกำลังกาย และได้หยุดพูดคุยถามสารทุกข์จากชาวบ้านในย่านนั้น ซึ่งมีหมู่บ้านรวม ๆ กัน 16 หมู่ เห็นจะได้ การปั่นในลักษณะนี้ เป็นเรื่องที่ผมพูดคุยกับท่านสารวัตรใหญ่เขาสิงโตมาเกือบปีแล้ว แต่ผมก็ให้มีอันเป็นไป ไม่มีโอกาสมาร่วมขบวนการนักปั่นกับชาว “เขาสิงโต” ซะที โดยที่หลังจากผมพูดไปเกือบปีที่แล้ว พี่การุณย์ พี่ชายที่น่ารัก ก็กระเด้งรับนโยบาย จัดการดำเนินการทันที จนปั่นเยี่ยมชาวบ้านมาได้เกือบปีแล้ว ผมถึงเพิ่งมาเริ่มปั่นกับชาวเขาสิงโต
แดดยามเช้าวันนั้น แม้เพิ่งจะเป็นช่วงเวลาที่เริ่มต้นวันใหม่ แต่ก็ร้อนไม่หยอก พอเริ่มปั่นไปไม่ถึงสิบนาที ผมก็เริ่มแอบคิดในใจว่า “จะไหวไหมเนี่ย” เพราะห่างเหินการปั่นแบบสมบุกสมบันมานานมาก แต่แล้วพอเห็นรอยยิ้มของชาวบ้าน ได้ยินความรู้สึกที่ดีของมวลชนที่เราไปเยี่ยม ความเหนื่อย ความคิดที่ว่าจะไม่ไหว ก็หายไป แต่กลับมีพลัง อยากปั่นมากขึ้น ที่สำคัญ ผมอยากแพร่ขยายโครงการนี้ไปในทุกท้องที่ด้วยซ้ำ เพราะผมคิดว่า โครงการนี้ (ผมตั้งชื่อเล่น ๆ ว่าโครงการ Bike Stop and Talk) เป็นโครงการที่ทำให้ผู้นำตำรวจ ผู้นำชุมชนในท้องที่ ได้เข้าถึงปัญหาจริง ๆ ด้วยตนเอง ผมได้รับการร้องขอเรื่องให้เข้ามาช่วยแก้ปัญหายาเสพติด จากผู้ใหญ่บ้าน ผมได้รับฟังข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ได้รับการตอบรับด้วยดี จากทั้งผู้นำชุมชน และชาวบ้าน
หลังจากเราใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ในการปั่นไปหยุดเยี่ยมพูดคุยกับชาวบ้านไป ด้วยระยะทางกว่า 20 กม. เราก็มาจบกิจกรรม ที่ผมรู้สึกมีความสุขมาก ๆ ที่ สภ.เขาสิงโต ที่พี่การุณย์ของผมก็จัดการต้อนรับพวกเราด้วยอาหารเช้าที่เอร็ดอร่อย เป็นกันเอง และท่ามกลางธรรมชาติของโรงพักเล็ก ๆ ที่เข้าไปแล้วต้องหลงในเสน่ห์ของความเป็นโรงพัก “เขาสิงโต”
สิ่งที่ผมอยากจะเล่าความในใจ เป็นย่อหน้าสุดท้ายในการปั่น หยุด พูด หรือ Bike Stop and Talk Project ไม่ใช่เรื่องความแข็งแรงของร่างกายนะครับ แต่เป็นความภูมิใจครับ ผมภูมิใจในอาชีพ ในการที่ได้มีโอกาสทำเรื่องดี ๆ ให้กับชาวบ้าน มีโอกาสสร้างสรรค์เรื่องที่ทำให้คนในประเทศ แม้จะเป็นเศษเสี้ยวเล็ก ๆ ยิ้มได้ และมีความหวังกับการให้พวกเรา “ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” ได้เข้าไปรับใช้ ได้เข้าไปอยู่ในเสี้ยวหนึ่งของหัวใจ และที่สำคัญ ผมภูมิใจ ที่ได้มีโอกาสร่วมงานกับพี่น้องชาวสระแก้ว พี่น้องตำรวจสระแก้ว ตำรวจเล็ก ๆ ในจังหวัดเล็ก ท้ายซอยของผม….ผมรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ ครับ
You must be logged in to post a comment.